Kyveli Papaioannou

«Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν πάγκο κουζίνας, περίμεναν όλα τα λαχανικά να μάθουν τι θα γίνουν. Η πατάτα ήταν ήσυχη. Το καρότο στεκόταν λίγο πιο πέρα και κοιτούσε τους άλλους. — Γιατί όλοι αγαπούν εσένα; είπε το καρότο στην πατάτα. — Τι εννοείς; ρώτησε εκείνη. — Εσύ ταιριάζεις παντού. Τηγανητή, βραστή, πουρές… Εγώ είμαι απλώς… καρότο. Η πατάτα γέλασε απαλά. — Ξέρεις κάτι; Εγώ πάντα ζήλευα εσένα. Το καρότο ξαφνιάστηκε. — Εμένα; — Εσύ έχεις χρώμα. Μπαίνεις στις σαλάτες και αλλάζει όλο το...

Έχοντας ακόμη τη γεύση των γιορτών, βγήκα στο μπαλκόνι να δω τα ανθισμένα μπρόκολα. Θυμήθηκα τα φαγητά των περασμένων ημερών, τη μαγειρίτσα, το αρνί, τα τσουρέκια και τα γλυκά που γευτήκαμε η οικογένεια. Όταν φτιάχνω μαγειρίτσα πάντα αγοράζω έξτρα γλυκάδια και έντερα που τα γυρίζω το μέσα έξω, τα τρίβω καλά με λεμόνι και αλάτι, τα ζεματάω και τα ψιλοκόβω για να τα προσθέσω στα υπόλοιπα υλικά και να δώσουν γεύση. Το αρνί το ψήσαμε στο φούρνο, και το τσουρέκι μάς άρπαξε λίγο στην κορυφή, αλλά...

Διαβάζοντας πρόσφατα το βιβλίο " Μπαχαρικά και Μεσαιωνική Φαντασία " του Paul Freedman, στάθηκα σε μια εικόνα που μου έμεινε ζωντανή: τη μορφή ενός ηλικιωμένου Παριζιάνου τζέντλεμαν του 1390, ο οποίος γράφει το Le Menagier de Paris , μια ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια νοικοκυριού και μαγειρικής για τη νεαρή του σύζυγο. Πάνω από τετρακόσιες συνταγές, σημειώσεις, υπαινιγμοί, παρατηρήσεις... Ένα προσωπικό άλμπουμ χρόνων, σαν αυτά που σήμερα κάποιος θα χάριζε σε έναν γάμο ως πολύτιμη σύνοψη μιας ζωής....